Patronen en hoe ook improvisatiespelers erin blijven sukkelen

10 oktober, 2018

Improvisatiespelers kennen de kunst van patronen herkennen, en doorbreken. Soms gaat dat traag. Zo betrapten we onszelf er een tijd geleden op dat steevast kiezen voor een “gezonde gendermix” niet meer dan een patroon was geworden bij ons. We speelden altijd in een gemengd team wat gender betreft. Als dat niet het geval was, was dat omdat geen enkele man (of in zeldzamere gevallen bij ons, vrouw) beschikbaar was die datum.

Terwijl dat eigenlijk niet àltijd relevant of belangrijk is. Of dat het net sterk kan zijn om met enkel mannen of enkel vrouwen te spelen.

Dus laten we dat patroon los. En zo kan het gebeuren dat we in twee parallelle teams spelen, een mannenteam en een vrouwenteam.

Deel de passie

Andere berichten

Werken jullie hier?
Wij zijn niet klimaatneutraal
lachende toeschouwer
Hoofdprijs in/is de zorg
yin en yang teken met vrouw en man
Over het belang van clichés
Céleste op actieve stage bij inspinazie, hier samen met Charlotte en Nathalie
Inspinazie door de ogen van een logé.
Publiek geeft in put voor de voorstelling TIM XL
Deep Democracy op scène
Inspinazie Tout-Court aan het werk in het Wagehuys van Leuven
Dit was no way echt improvisatie!
opwarming van het publiek via een massage in rijen
Toeschouwers elkaar laten masseren, dat raakt.
Visual Harvesting voorstelling leiderschap
Samenwerking in leiderschap, leiderschap in samenwerking
lucifers opgebrand
Tijd voor een Inspinazie Charter?
twee spelers in emotionele scène
Hoop, theater en het leven